نحوه افزایش حقوق سال ۱۴۰۵ کارمندان و بازنشستگان

سلام خسته نباشید
ببخشید برای متاهلین و اولاد چی افزایش حقوق داریم یا فقط همین افزایش هستش طبق فرمولا
منظور امسالم برای اولاد ۱۰۰ درصد افزایش و برای تاهل ۵۰ درصد افزایش وجود داره لطفا جواب بدین تشکر

شما اگر بتونید جلوی بعضی روسای ادارات را بگیرید. برخی نشکلات حل میشه. رئیس سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی اقای عشوری با بودجه دولت ۸۰ میلیون تو یکی از بخشها با هیئت علمی ها دورهمی گرفته ولی برای کارمند پول نداره. با بودجه بیت المال ۱۶ دی بلیط و هتل گرفته بره کیش. ولی برای پرسنل کارمند پول نداره روز پدر چیزی بده ولی هر روز یک کارمند را پستش را میگیرد و به هیئت علمی میدهد. بخدا ظلم همین است و به بازرسی رشوه داده که خلافهاش را لاپوشونی کنند. صد تا از مدیرها باشه دیگه مملکت درست شدنی هست

برای بازنشستگان کاری نمی کنند که روی خوش ببینندقانون اساسی به صراحت اعلام کرده افزایش حقوق متناسب با تورم اینان یابایدقانون رااجراکنندیاوجدان داشته باشند اینهمه فرمول مذاکره وجلسه برای چیست؟

با سلام،ظاهرا طرح چشم نواز و دلپسندی یه،اما درسته که درصد های بالا مربوط به کمترین حقوقها هستند،اما اگر دقت بفرمایید،بیشترین افزایش حقوق ،شامل کسانی میشود که در رده های بالای حقوق هستند،مثلا من معلم با هفده میلیون حقوق کلی، فقط شش میلیون و هشتصد اضافه میشه،با ۳۷/۸درصد،اونوقت اونکه صد میلیون حقوقشه،بیست و سه میلیون اضافه میشه.
با این طرح شما بیشترین افزایش حقوق را در ادارات نور چشمی مثل نفت و پتروشیمی و صنایع و مالیات و تامین اجتماعی و … دارید و کمترین حقوق مربوط به معلم‌های همیشه مظلوم و فقیر و بدون حامی است که هر سال فاصله ی طبقاتی بیشتری برایشان قابل میشوید،،،
اگر راست میگویید بیایید و پایه حقوق ها را بر اساس ساعات کاری و شرایط سختی کار تنظیم کنید.
یه معلم فقط دو ساعت از زمان روزانه ش را صرف ایاب و ذهاب میکند و حق مسکن،حق ایاب و ذهاب و حق بیکاری و استعلاجی چندانی ندارد.
من با طرح شما کاملا مخالفم،شما قشر عظیم و زحمتکش و ضعیف معلم را این چند سال با این روش له کردید.
کمی منصفانه بودجه بندی کنید.

این که مرتب از افزایش حقوق پلکانی صحبت می شود، به این معنی است که تفاوت های ناشی از مدرک، سابقه، مهارت و تخصص، جایگاه و سابقه مدیریتی، سخخی کار و هر چیز دیگری که باعث تمایز دو نفر نی شود کمرنگ و کمرنگ تر شود. و این نتیجه ای ندارد جز کاهش انگیزه برای رشد و پیشرفت. به عنوان مثال در یک دبیرستان وقتی یک سرایدار با مدرک حداکثر دیپلم و نوع شعل خدماتی و غیر فرهنگی با یک دبیر با تحصیلات حداقل کارشناسی، کار تخصصی و فرهنگیدکه خینده ساز فرزندانمان است حقوق یکسان یا نزدیک می گیرد ، چه انگیزه ای وجود دارد بنده بروم حداقل چهار سال درس بخوانم و بعد راه دور و نزدیک بروم با بچه های مردم سر و کله بزنم ، آخر سر مشابه یک سرایدار دریافتی داشته باشم‌ بماند که سرایدار محترم یک درامد قابل توجه پنهان دارد که دبیر محترم از آن بی نصیب است و آن عبارت است از یک باب مدرسه با اتاق و برق و اب و گاز و حیاط معمولا وسیع که عملا خانه و نحل سکنای سرایدار محترم است که بابت ان پولی هم نمی پردازد. خلاصه این که عدالت همیشه نسلوات نیست. گاهی مساوات عین بی عدالتی است. تفاوت ها را باید دید، خوب هم باید دید.